3 jaar geleden zou ik voor de eerste keer naar de 6daagse van Gent gaan, het befaamde Kuipke vanbinnen bewonderen. De zesdaagse van Hasselt had ik al meegemaakt, maar die van Gent staat toch een trapje hoger. Een zeer jammer ongeluk maakte een einde aan die plannen. Een botsing tussen Dimitri De Fauw en Isaac Galvez maakte een einde aan die laatste z'n leven. En zo ging ook de laatste dag van die zesdaagse niet meer door. Dimitri De Fauw trof geen schuld, het was immers een ongeluk. Toch zat deze 25-jarige jongen in zak en as.
En nu 3 jaar later maakte Dimitri De Fauw een einde aan zijn leven. Ik was echt ongelooflijk geschrokken, zoals velen waarschijnlijk. Blijkbaar kon hij dit voorval nooit van zich afzetten, ook al is de dood van Galvez zijn schuld niet. Ik herinner me De Fauw van de kermiskoersen en de zesdaagse van Hasselt als de lolbroek die het meeste lawaai maakte van heel het peloton.
Vaarwel Dimitri, het ga je goed
zaterdag, november 07, 2009
dinsdag, september 15, 2009
WK + eindelijk nog wat gedachten
Het was een mooi verjaardagscadeau geweest, als ik had te horen gekregen dat Björn geselecteerd zou zijn voor het WK. Maar het was te mooi om waar te zijn.
Ondertussen ben ik 17 geworden en kijk ik met een soort van nostalgie terug naar de tijd dat ik kon zeggen dat ik 'nog maar' 13-14 jaar was en al zo begeesterd was door het wielrennen en steevast verslagjes neerpende op deze blog. Een jong meisje, want ja eigenlijk was ik nog een kind, dat met een toch wel hevige passie artikels schrijft over wielrennen, is nu net iets specialer dan iemand van 17 :).
Het woord nostalgie heeft ook een ietwat negatieve bijklank, en zo voel ik het ook wat aan. Als ik terugdenk aan zo'n 3tal jaar geleden, dan denk ik eraan hoe een grote rol wielrennen en schrijven toen in mijn leven speelde. Wielrennen was een echte passie, elk vrij moment zou ik naar de koers gegaan zijn en ook erover schrijven vond ik fantastisch. Ik denk dat ik ook wel kan zeggen dat ik in die tijd toch ook heel wat goede contacten had met mensen die iets te maken hadden met het wielermilieu. Ik was er ook toen al zeker van dat ik communicatiewetenschappen zou gaan studeren om nadien wielerjournalist te worden.
Ik kan niet zeggen dat de passie verdwenen is, want dat is iets dat nooit weggaat. Maar er is toch wat van het vuur gedoofd. En daar zit nu net het negatieve, ik vind dat ongelooflijk jammer. Het was fantastisch om zo gepassioneerd te zijn. Maar alles wat er in 2008 is gebeurd, heeft veel veranderd. Hoe ze toen iemand zo weinig hebben kunnen steunen, en zo aan het lijntje hebben gehouden, dat zal altijd ergens in mijn achterhoofd blijven hangen en dat is jammer. Maar zoals ik al zeg, zo een passie gaat nooit weg. Ik voel nog steeds een speciale band met wielrennen en volg het nog steeds, al is dat op een grotere afstand dan vroeger.
Ik zit nu in het laatste middelbaar, dat wil zeggen dat ik op het einde van dit schooljaar een keuze zal moeten maken, namelijk wat ik volgend jaar wil gaan studeren. Of het communicatiewetenschappen wordt, daar vrees ik voor, al wil ik nog steeds iets in die richting gaan doen. Mijn voorkeur gaat op dit moment uit naar talen, bijvoorbeeld Engels-Nederlands of Engels-Spaans, omdat je daar denk ik ook nog veel mee kan doen. Al wil ik geen leerkracht, noch tolk worden :).
Maar ik heb nog tijd, ik zal eerst proberen dit laatste jaartje te doorstaan!
Ondertussen ben ik 17 geworden en kijk ik met een soort van nostalgie terug naar de tijd dat ik kon zeggen dat ik 'nog maar' 13-14 jaar was en al zo begeesterd was door het wielrennen en steevast verslagjes neerpende op deze blog. Een jong meisje, want ja eigenlijk was ik nog een kind, dat met een toch wel hevige passie artikels schrijft over wielrennen, is nu net iets specialer dan iemand van 17 :).
Het woord nostalgie heeft ook een ietwat negatieve bijklank, en zo voel ik het ook wat aan. Als ik terugdenk aan zo'n 3tal jaar geleden, dan denk ik eraan hoe een grote rol wielrennen en schrijven toen in mijn leven speelde. Wielrennen was een echte passie, elk vrij moment zou ik naar de koers gegaan zijn en ook erover schrijven vond ik fantastisch. Ik denk dat ik ook wel kan zeggen dat ik in die tijd toch ook heel wat goede contacten had met mensen die iets te maken hadden met het wielermilieu. Ik was er ook toen al zeker van dat ik communicatiewetenschappen zou gaan studeren om nadien wielerjournalist te worden.
Ik kan niet zeggen dat de passie verdwenen is, want dat is iets dat nooit weggaat. Maar er is toch wat van het vuur gedoofd. En daar zit nu net het negatieve, ik vind dat ongelooflijk jammer. Het was fantastisch om zo gepassioneerd te zijn. Maar alles wat er in 2008 is gebeurd, heeft veel veranderd. Hoe ze toen iemand zo weinig hebben kunnen steunen, en zo aan het lijntje hebben gehouden, dat zal altijd ergens in mijn achterhoofd blijven hangen en dat is jammer. Maar zoals ik al zeg, zo een passie gaat nooit weg. Ik voel nog steeds een speciale band met wielrennen en volg het nog steeds, al is dat op een grotere afstand dan vroeger.
Ik zit nu in het laatste middelbaar, dat wil zeggen dat ik op het einde van dit schooljaar een keuze zal moeten maken, namelijk wat ik volgend jaar wil gaan studeren. Of het communicatiewetenschappen wordt, daar vrees ik voor, al wil ik nog steeds iets in die richting gaan doen. Mijn voorkeur gaat op dit moment uit naar talen, bijvoorbeeld Engels-Nederlands of Engels-Spaans, omdat je daar denk ik ook nog veel mee kan doen. Al wil ik geen leerkracht, noch tolk worden :).
Maar ik heb nog tijd, ik zal eerst proberen dit laatste jaartje te doorstaan!
woensdag, september 09, 2009
maandag, juni 29, 2009
Vakantie
De (meer dan) twee weken van studeren zijn achter de rug en heb nu al enkele dagen vrij gehad. Morgen moet ik 's avonds nog om m'n rapport en dan is het voorlaatste jaar van het middelbaar afgerond :)!
Zondag was ik natuurlijk voor de tv te vinden om naar het BK te kijken, en ik was blij met wat ik zag. Björn werd in het begin al bij de grote favorieten genoemd en hij maakte het opnieuw waar. die klim had wel wat meer op het einde van de wedstrijd mogen liggen, zodat het een misschien wat zwaardere finale zou worden. Maar goed, ik ben blij! Boonen BK, dat moest nog bij op zijn palmares geschreven worden zeker? Nu alleen nog de vraag of onze driekleur in de Tour te zien zal zijn...
Een fijne vakantie gewenst voor al wie net als ik ook van het zonnetje kan genieten nu! :)
Tot later
Zondag was ik natuurlijk voor de tv te vinden om naar het BK te kijken, en ik was blij met wat ik zag. Björn werd in het begin al bij de grote favorieten genoemd en hij maakte het opnieuw waar. die klim had wel wat meer op het einde van de wedstrijd mogen liggen, zodat het een misschien wat zwaardere finale zou worden. Maar goed, ik ben blij! Boonen BK, dat moest nog bij op zijn palmares geschreven worden zeker? Nu alleen nog de vraag of onze driekleur in de Tour te zien zal zijn...
Een fijne vakantie gewenst voor al wie net als ik ook van het zonnetje kan genieten nu! :)
Tot later
vrijdag, mei 15, 2009
Off to London
Morgenvroeg vertrek ik voor 5daagjes naar Londen, met heel 5 ASO. Weeral op vakantie, zullen jullie misschien denken, akkoord, maar ik kan er niets aan doen, deze is verplicht! Niet dat ik er rouwig om ben, ben er nog nooit geweest en wil wel graag ens kennismaken met deze stad :)
donderdag, mei 14, 2009
De o zo moeilijk te bepalen grens...
Tom Boonen en de cocaïne. Overal wordt erover gesproken. Zelfs op school, waar het amper over wielrennen gaat, werd de naam Tom Boonen meermaals door leerkrachten in de mond genomen. Onze wijze leerkracht Latijn was bezig over filosofie , en zei dat Boonen helemaal geen deugdzaamheid nastreefde.
Ik vraag me af waar men de lijn tussen wielrenner en burger moet trekken. Als burger heeft Tom Boonen (meermaals) een fout gemaakt. Hij moet dus ook als burger gestraft worden, en hard genoeg. Men moet hem niet beschermen, ook al omdat het niet de eerste keer is dat hij tegen de drugslamp loopt. Stuur de man naar het gerecht, geef hem een geldboete, weet ik veel, maar straf hem als burger.
Als wielrenner heeft Tom Boonen niet echt een fout gemaakt, ook al moeten we dat nuanceren. Hij heeft die cocaïne niet genomen om beter te rijden, dat weet iedereen. Hij is dus niet schuldig bevonden aan doping. De wielrenner Tom Boonen pleegde geen misdrijf. Vorige keer werd hij door zijn ploeg Quick.Step beschermd, het is dan ook niet meer dan normaal dat die hem nu op non-actief plaatsen. Ze willen ook geen gezichtsverlies lijden. Maar toch is er iets met de weerhouding uit de Tour dat me wat dwars zit.
Wat Tom Boonen doet in zijn vrije tijd, is uiteindelijk zijn zaak. Hij zou beter moeten weten als wielrenner, want het is gewoon ongelooflijk dom om te doen. Maar moet hij daarom weerhouden worden uit de Tour?
Alles gaat natuurlijk om het imago, de Tourorganisatoren streven een propere tour na, dus cocaïne hoort daarin niet thuis.
Al die verhalen over het drankprobleem vind ik anders maar zever. Na de verzinsels van 'het is in mijn glas gedaan' van vorig jaar, verliest hij wat van zijn geloofwaardigheid. Maar laat die man naar de therapeut gaan als hij daar zich goed bij voelt.
Ik ben ervan overtuigd dat er vele verschillende meningen over deze zaak zijn, dat er velen Tom Boonen misschien gewoon liever niet opnieuw in het peloton willen zien.
Zelf ben ik ook geen fan van Boonen, maar nu vind ik dat ze hem op een verkeerde manier straffen. Ieder ander mens die betrapt wordt op cocaïne zal daarvoor financiëel gestraft worden, maar zal nooit zijn job verliezen. Dus, straf Tom Boonen, stuur hem naar het gerecht. Als hij zijn leven wil verpesten door de cocaïne, zijn probleem. Maar laat hem wielrennen.
Ik vraag me af waar men de lijn tussen wielrenner en burger moet trekken. Als burger heeft Tom Boonen (meermaals) een fout gemaakt. Hij moet dus ook als burger gestraft worden, en hard genoeg. Men moet hem niet beschermen, ook al omdat het niet de eerste keer is dat hij tegen de drugslamp loopt. Stuur de man naar het gerecht, geef hem een geldboete, weet ik veel, maar straf hem als burger.
Als wielrenner heeft Tom Boonen niet echt een fout gemaakt, ook al moeten we dat nuanceren. Hij heeft die cocaïne niet genomen om beter te rijden, dat weet iedereen. Hij is dus niet schuldig bevonden aan doping. De wielrenner Tom Boonen pleegde geen misdrijf. Vorige keer werd hij door zijn ploeg Quick.Step beschermd, het is dan ook niet meer dan normaal dat die hem nu op non-actief plaatsen. Ze willen ook geen gezichtsverlies lijden. Maar toch is er iets met de weerhouding uit de Tour dat me wat dwars zit.
Wat Tom Boonen doet in zijn vrije tijd, is uiteindelijk zijn zaak. Hij zou beter moeten weten als wielrenner, want het is gewoon ongelooflijk dom om te doen. Maar moet hij daarom weerhouden worden uit de Tour?
Alles gaat natuurlijk om het imago, de Tourorganisatoren streven een propere tour na, dus cocaïne hoort daarin niet thuis.
Al die verhalen over het drankprobleem vind ik anders maar zever. Na de verzinsels van 'het is in mijn glas gedaan' van vorig jaar, verliest hij wat van zijn geloofwaardigheid. Maar laat die man naar de therapeut gaan als hij daar zich goed bij voelt.
Ik ben ervan overtuigd dat er vele verschillende meningen over deze zaak zijn, dat er velen Tom Boonen misschien gewoon liever niet opnieuw in het peloton willen zien.
Zelf ben ik ook geen fan van Boonen, maar nu vind ik dat ze hem op een verkeerde manier straffen. Ieder ander mens die betrapt wordt op cocaïne zal daarvoor financiëel gestraft worden, maar zal nooit zijn job verliezen. Dus, straf Tom Boonen, stuur hem naar het gerecht. Als hij zijn leven wil verpesten door de cocaïne, zijn probleem. Maar laat hem wielrennen.
zondag, april 26, 2009
Vijgen na Pasen
Op dit moment kan ik hier niets echt vernieuwend meer schrijven, enkel vijgen na Pasen. Verslag van de Brabantse Pijl? Dat is alweer enkele weken geleden en geen haan die daar nog naar kraait. Björn reed een goeie wedstrijd in mijn omgeving en ik kon duidelijk merken dat hij toch heel wat sympathie kreeg van de mensen. We stonden op de bruine put en tussen de doortochten in keken we op een schermpje bij mensen in een auto, waar al snel een hele meute mensen kwam achterstaan. Toen de finale naderde en Björn toch wel vaak aan de kopgroep sleurde, begonnen de mensen te spreken: "Ah, diene Leukemans, awel, diene zou van mij toch eens mogen winnen zenne, diene jongen verdient da" En toen ze mezelf onbewust tegen het scherm zagen praten, en voor Björn supporteren, begonnen ze tegen mij te praten. "Aah, supporter van Leukemans, jaja hij doet het goed hé..." De winnaar en het verdere koersverloop kennen we. Ik mocht na de wedstrijd nog naar een vipreceptie in Alsemberg. Ik ging er naartoe, enkel en alleen om de vriendin dag te gaan zeggen die me die kaarten had gegeven, haar opa is namelijk mede-organisator van de Brabantse Pijl.
Ik was nooit voor die VIP-toestanden, en zal het wellicht nooit zijn. Grote mannen drinken pintjes naar believen en ondertussen komt de winnaar eventjes in de spotlights staan. De mannen pauzeren eventjes hun drukke gesprekken, kijken verstrooid op naar de Fransman in Française des Jeux outfit, en dat was dan genoeg koers voor de avond.
Ronde van Vlaanderen, Gent-Wevelgem en Parijs-Roubaix heb ik gemist. Ondertussen heb ik Athene, Delphi, Olympia, ... gezien. Blijkbaar reed Tom Boonen een dijk van een PR, maar daar kan ik dus niet over meespreken.
Amstel Gold Race zag ik wel, op tv weliswaar, en nu ik zo weinig koersen echt buiten zie, moet ik zeggen, er gaat niets boven zelf in regen en wind de renners te zien voorbijrazen, maar hoelang zal het duren vooraleer ik zelf nog eens op de baan zal staan?
Ik was nooit voor die VIP-toestanden, en zal het wellicht nooit zijn. Grote mannen drinken pintjes naar believen en ondertussen komt de winnaar eventjes in de spotlights staan. De mannen pauzeren eventjes hun drukke gesprekken, kijken verstrooid op naar de Fransman in Française des Jeux outfit, en dat was dan genoeg koers voor de avond.
Ronde van Vlaanderen, Gent-Wevelgem en Parijs-Roubaix heb ik gemist. Ondertussen heb ik Athene, Delphi, Olympia, ... gezien. Blijkbaar reed Tom Boonen een dijk van een PR, maar daar kan ik dus niet over meespreken.
Amstel Gold Race zag ik wel, op tv weliswaar, en nu ik zo weinig koersen echt buiten zie, moet ik zeggen, er gaat niets boven zelf in regen en wind de renners te zien voorbijrazen, maar hoelang zal het duren vooraleer ik zelf nog eens op de baan zal staan?
Abonneren op:
Berichten (Atom)
Berichten
